Elke week publiceren we op Nieuws uit Horst aan de Maas een column van één van onze columnisten. Vandaag is dat van Jessica Bindewalt.

Beleven

Het is toch een spannende tijd geweest afgelopen jaar en nog steeds. Wie had op 31 december 2019 gedacht dat we er nu zo bij zouden zitten?

Een enorme verandering heeft er plaatsgevonden, van zoveel vrijheid, luxe en mogelijkheden, terug naar een basis die we niet meer kennen sinds vroegere tijden. Mijn generatie is opgegroeid in zo’n enorme luxe, we konden gaan en staan waar we wilden. Niks was te ver of onmogelijk. Even een weekendje shoppen in London of Parijs,  koffietjes doen op je vrije dag en lunchen buiten de deur in je middagpauze. Nu was dit een fenomeen dat menig puber op de middelbare school ook al had overgenomen. Dan loop je in het dorp en zitten de terrassen vol met 13-jarigen die lunchen en koffietjes doen. Dat vond ik altijd wel bijzonder om te zien. Maar hé, wie ben ik om daarover te oordelen. Als het kan, waarom niet?

Maar hadden we al die prikkels nu ECHT nodig? Ieder weekend een festival, met muziek, licht, kleur en mensen waarbij vermaak het belangrijkste doel is. Het viel mij op dat we een enorme behoefte hadden om geprikkeld te worden van buitenaf, we moesten voor ons gevoel op stap, onder de mensen, sociale activiteiten hebben, aangesloten zijn bij een vereniging en het liefst nog een festivalletje of vriendenweekend meepikken.

Wanneer hadden we nu echt een vrij weekend, wanneer we even niks hoefden. Gewoon lekker lam op de bank hangen, thuisbezorgd laten komen en Netflix & chill.

En toen kregen we een klap in ons gezicht. Lockdown. Bedrijven moesten dicht, mensen moesten en nog steeds, thuis werken en de zorg werd overbelast. Getroffen familieleden en veel ellende. Ineens was alles anders. Hier moeten we mee dealen, of je het wilt of niet.

Het valt me op dat we hierdoor veranderd zijn, ik krijg steeds vaker te horen dat mensen meer kiezen voor zichzelf, ze willen duurzamer bezig zijn. Ze kiezen voor kwaliteit in plaats van kwantiteit. Dus in dit geval voor MINDER prikkels. Behoefte aan rust, ontspanning en een moment voor jezelf. Net dat stukje beleving.

Het lijkt of er een soort resetknop is ingeduwd en we allemaal een stapje terug doen, terug naar de basis, roeien met de riemen die je hebt. Relativeren en met een kopje thee een puzzel doen. Bestellen bij je favo restaurant om ze te steunen en de tafel thuis mooi opdekken voor een gezellige avond. Bijzonder om te zien dat de meesten van ons een groot adaptief vermogen hebben.

Je ziet het ook terug in het inslaan van de kerstversiering, menig huishouden heeft de boom al paraat staan om opgetogen te worden en het thuis sfeervol te versieren. De behoefte om het thuis dan maar gezellig te maken en je eigen mini feestje te bouwen.

Ik hoop heel erg dat we geen tweede (volledige) lockdown krijgen en dat we hier financieel gezien en in alle gezondheid weer uit krabbelen. Dat hoop ik echt! Wees een beetje lief voor elkaar en geef elkaar de ruimte, iedereen voert zijn eigen strijd in deze tijden en angst is een slechte raadgever. Waarderen wat we hebben en wat we aan elkaar hebben.